| Leiderschap versus Persoonlijk Leiderschap |
|
In alles wat we zakelijk en privé doen, nemen we ons zelf mee. Het zelf is met name gevormd door wat we hebben aan- en afgeleerd, hebben beleefd, wel of niet hebben gedaan. Door al deze ervaringen en inzichten zijn we op een eigen manier gaan denken. De manier waarop we denken, is bepalend hoe we naar mensen en situaties kijken en hoe we er op reageren. Je zou dus kunnen stellen dat hoe je denkt zo communiceer, gedraag en handel je. Alles begint met een gedachte. Wanneer we zelfbewuster worden, ontstaan er mogelijkheden om bewuster keuzes te maken in hoe te reageren op mensen en situaties. Om deze redenen is persoonlijke ontwikkeling gericht op zelfbewustzijn, zelfinzicht en het verder ontwikkelen van de persoonlijke visie bijzonder effectief. Persoonlijk Leiderschap Het ware leiderschap vinden we dan ook niet buiten ons zelf, maar begint in en bij ons zelf en is zodoende persoonsgebonden. Leiderschap heeft primair een persoonlijk karakter. Het is in eerste instantie niet zozeer een actief naar buiten treden, maar een naar binnen keren. Als we de moed hebben om onze aandacht op ons zelf te richten, levert dit op korte termijn een andere zijnshouding op. Dan gaan we iets uitstralen wat gerelateerd is aan onze oorspronkelijkheid, onze passie en bezieling. Hiermee oefenen we invloed uit op onze werkomgeving en privé-omstandigheden. Die invloed is niet hard of dwingend van aard maar is meer in harmonie met ons zelf en de buitenwereld. Het nieuwe Leiderschap Het leiderschap van de 21ste eeuw zal zich ontwikkelen om een organisatie vanuit een omvattender bewustzijn aan te sturen. Bewustzijn wat gerelateerd is aan het feit dat effectiviteit op organisatieniveau meer vorm krijgt als er over en weer een basis van vertrouwen is. Dat daadkracht en productiviteit verband houden met of er concreet wordt geïnspireerd, gestimuleerd, gefaciliteerd en de moed er is om verantwoordelijkheden verregaand te delegeren. Dat een organisatie pas dan wordt gevitaliseerd wanneer mensen hun werk in verband kunnen brengen met persoonlijke zingeving. Ik-gerichtheid maakt dan plaats voor eenheidsbewustzijn. Op dit niveau krijgt leiderschap een vorm die te maken heeft met iets opgeven waar leiders niet zelden aan gehecht zijn. In dit kader mogen we dan denken aan begrijpelijke drijfveren als de drang naar meer, trots, macht, planning en controle. Deze factoren winnen het vaak van een beleidsvoering gericht op zingeving en ‘work for pleasure’. |
